Η μόλυνση του νερού και του αέρα αποτελεί μείζονα πρόκληση τόσο για την ανθρώπινη υγεία όσο και για την υγεία του περιβάλλοντος. Μεταξύ των πιο ανησυχητικών ρύπων είναι οι συνθετικές χρωστικές ουσίες, οι οποίες χρησιμοποιούνται ευρέως στην κλωστοϋφαντουργία και τη φαρμακοβιομηχανία. Η παρουσία αυτών των ουσιών στο νερό και τον αέρα ενέχει σημαντικό κίνδυνο λόγω της υψηλής τοξικότητάς τους και της ανθεκτικότητάς τους στις συμβατικές μεθόδους αποικοδόμησης.Μεταξύ των διαφόρων τεχνολογιών που αναπτύχθηκαν για την αντιμετώπιση αυτών των προσμίξεων, η ετερογενής φωτοκατάλυση έχει αναδειχθεί ως μία από τις πιο υποσχόμενες προσεγγίσεις. Η τεχνική αυτή χρησιμοποιεί φωτεινή ενέργεια για την ενεργοποίηση καταλυτών, όπως το διοξείδιο του τιτανίου (TiO₂), οι οποίοι είναι ικανοί να αποικοδομούν ένα ευρύ φάσμα οργανικών ρύπων. Το διοξείδιο του τιτανίου, ιδιαίτερα στη μορφή του ανατάση, είναι ένας από τους πιο εκτενώς μελετημένους φωτοκαταλύτες λόγω των οπτικών και χημικών του ιδιοτήτων, καθώς και της σταθερότητάς του υπό διάφορες περιβαλλοντικές συνθήκες. Ωστόσο, περιορισμοί όπως ο ταχύς επανασυνδυασμός των φορέων φορτίου (ηλεκτρονίων και οπών) και η συσσωμάτωση κατά τη χρήση, εμποδίζουν τη συνολική του απόδοση. Για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων, η πρόσφατη έρευνα έχει επικεντρωθεί στην ενίσχυση της φωτοκαταλυτικής δραστηριότητας του διοξειδίου του τιτανίου μέσω της ενσωμάτωσης δευτερευόντων υλικών, όπως το οξείδιο του μαγνησίου (MgO), το οποίο είναι γνωστό ότι μειώνει τον επανασυνδυασμό των φορέων φορτίου.

Επιβλέπων μέλος ΔΕΠ: Ευαγγελία Παυλάτου

Τομέας: Χημικών Επιστημών

Σχετικό Μάθημα : Επιστήμη και Τεχνολογία Περιβάλλοντος

Περίοδος Ανάθεσης: Φεβρουαρίου Ακ. Έτους 2025-2026