ΠροτεινόμεναΘέματακαιΑνάθεσηΔιπλωματικώνΕργασιών
Αρχαιομεταλλουργία του Χαλκού της Νότιας Πελοποννήσου
Ο χαλκός αποτελούσε, ανέκαθεν, ένα από τα σημαντικότερα χημικά στοιχεία στην ιστορία του ανθρώπου και στην τεχνολογική εξέλιξη, σήμερα χαρακτηρίζεται ως το κύριο στρατηγικό μέταλλο και έχει δώσει το όνομά του σε τρεις μείζονες Εποχές της Αρχαιότητας (Πρώιμη, Μέση και Ύστερη Εποχή του Χαλκού).
Η Πελοπόννησος θεωρείται ΅πτωχήΆ σε χαλκούχα μεταλλεύματα, και η εκτίμηση αυτή ίσχυε και για τους προϊστορικούς χρόνους. Τότε, άλλες περιοχές του Ελλαδικού χώρου (Χαλκιδική, Θεσσαλία, Θάσος, δυτικές Κυκλάδες και αλλού) είχαν αναπτύξει ΅καθετοποιημένεςΆ δραστηριότητες για εξόρυξη εντόπιων χαλκούχων μεταλλευμάτων, για επεξεργασία και για παραγωγή ποικίλων σχετικών ΅τέχνεργωνΆ.
Πρόσφατα προϊστορικά ευρήματα αρχαιομεταλλουργικής σημασίας από την Λακωνία (σκωρίες, χωνευτήρια, υπολείμματα εμπλουτισμένου μεταλλεύματος κλπ) οδηγούν σε αμφισβήτηση της κρατούσας απόψεως ότι η Πελοπόννησος υστερούσε σε εγχώριες ΅πηγέςΆ χαλκού και σε σχετιζόμενες αρχαίες τεχνολογίες αξιοποίησής τους για την κατασκευή εντόπιων ΅χαλκώνΆ αντικειμένων.
Η προτεινόμενη εργαστηριακή/αναλυτική μελέτη επί των ανωτέρω αρχαιοϋλικών, ως συνεργασία της Σχολής Χημικών Μηχανικών ΕΜΠ με το Εργαστήριο Αρχαιομετρίας  του ΙΝΝ στο ΕΚΕΦΕ ΅ΔημόκριτοςΆ, αναμένεται να συνεισφέρει ουσιαστικά στη διευκρίνιση των προαναφερόμενων σημαντικών ζητημάτων, τα οποία σχετίζονται με την Τεχνολογική Κληρονομιά της Χώρας.          
Επιβλέπων μέλος ΔΕΠ: Κωνσταντίνος Μπέλτσιος

Τομέας: Επιστήμης και Τεχνικής των Υλικών

Σχετικό Μάθημα : Επιστήμη και Τεχνική των Υλικών

Περίοδος Ανάθεσης: Φεβρουαρίου Ακ. Έτους 2025-2026