Το Ιερό Κουβούκλιο του Παναγίου Τάφου, εμβληματικό μνημείο του Χριστιανισμού, είναι μια κτιριακή κατασκευή που χρονολογείται από το 335 μ.Χ. και  βρίσκεται στο εσωτερικό του Πανίερου Ναού της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα. Στο πέρασμα των αιώνων, το Ι. Κουβούκλιο επεκτάθηκε σε μέγεθος, άλλαξε η αρχιτεκτονική του και υπέστη σειρά καταστροφών, ανακατασκευών και αποκαταστάσεων. Σε συνδυασμό με σεισμικές καταπονήσεις, και το ιδιαίτερο μικρο-περιβάλλον εντός του Πανίερου Ναού της Αναστάσεως, το Ι. Κουβούκλιο παρουσίασε σειρά βλαβών και αστοχιών που έχρηζαν επείγουσας αντιμετώπισης. Διεπιστημονική ομάδα του ΕΜΠ ανέλαβε την διεξαγωγή διαγνωστικής μελέτης και στη συνέχεια την επιστημονική επίβλεψη ενός ολοκληρωμένου έργου αποκατάστασης. Στο πλαίσιο του έργου αυτού διενεργήθηκαν διασκοπήσης της δομής του Ι. Κουβουκλίου με γεωραντάρ οπότε και αποκαλύφθηκε ότι εντός της τοιχοποιίας αυτού περιέχονται τμήματα του αρχικού ταφικού θαλάμου. Οι διασκοπήσεις με γεωραντάρ πραγματοποιήθηκαν σε σημαντικό αριθμό επιφανειών και τμημάτων της κατασκευής.