Η εκτεταμένη χρήση σύνθετων υλικών σε διάφορους τομείς, όπως η αεροναυπηγική, η αυτοκινητοβιομηχανία και η αιολική ενέργεια οφείλεται στο χαμηλό τους βάρος και στις εξαιρετικές μηχανικές τους ιδιότητες. Ωστόσο, η διαχείριση των αποβλήτων σύνθετων υλικών στο τέλος του κύκλου ζωής τους (EOL) αποτελεί σημαντική πρόκληση και απαίτηση. Οι παραδοσιακές μέθοδοι, όπως η υγειονομική ταφή και η καύση, δεν επαρκούν, γεγονός που καθιστά επιτακτική την ανάγκη για καινοτόμες λύσεις, όπως η χημική ανακύκλωση.

Στην παρούσα διπλωματική εργασία διερευνάται η χημική ανακύκλωση αποβλήτων σύνθετων υλικών από πτερύγια ανεμογεννητριών στο τέλος του κύκλου ζωής τους (GFRP), χρησιμοποιώντας διαλύτες όπως ακετόνη και νερό σε υπερκρίσιμες συνθήκες, με στόχο την ανάκτηση υαλονημάτων. Επιπλέον, θα μελετηθεί η κινητική της διεργασίας, με σκοπό την επιλογή των βέλτιστων συνθηκών ανακύκλωσης σε σχέση με τον χρόνο και τη θερμοκρασία. Οι ανακτημένες ίνες θα αξιολογηθούν μέσω Μικροσκοπίας Σάρωσης Ηλεκτρονίων (SEM) σε συνδυασμό με Ανάλυση Διασποράς Ενέργειας με Ακτίνες Χ (EDX) και Θερμοσταθμικής Ανάλυσης (TGA), προκειμένου να εκτιμηθεί η ποσότητα της υπολειπόμενης ρητίνης μετά τη διαδικασία ανακύκλωσης. Τέλος θα γίνει απόπειρα αποτίμησης των μηχανικών ιδιοτήτων τους, μέσω δοκιμής εφελκυσμού μεμονωμένης ίνας (Single Fibre Tensile Test).

Ανατέθηκε: Carlota Rubio Pocaterra